Vertalen

De vertaling is een activiteit die uit de interpretatie van de betekenis van een tekst in één taal - de brontekst bestaat - en de productie, in een andere taal, van een nieuwe, gelijkwaardige tekst - de doeltekst, of vertaling. Traditioneel, is de vertaling een menselijke activiteit geweest, hoewel de pogingen zijn gemaakt om de vertaling van natural-language teksten (automatische vertaling) te automatiseren en te automatiseren of computers te gebruiken als hulp aan vertaling (vertaling met computer). Het doel van vertaling is een relatie van gelijkwaardigheid van bedoeling tussen de bron en de doelteksten (d.w.z., om ervoor te zorgen dat beide teksten het zelfde bericht) meedelen te vestigen, terwijl het rekening houden van met een aantal beperkingen. Deze omvatten context, de regels van grammatica van de twee talen, hun schrijvende overeenkomsten, hun idiomatische uitdrukkingen, en dergelijke. Vele nieuwkomers aan vertaling geloven het verkeerd om een nauwkeurige wetenschap te zijn, en veronderstellen verkeerd dat stevig- erbepaalde afzonderlijke correlaties tussen woorden en uitdrukkingen in verschillende talen bestaan, waarbij vertalingen vast en identiek-reproduceerbaar, veel zoals in cryptografie worden teruggegeven. Zij veronderstellen dat alles wat nodig is om een tekst te vertalen moet en tussen talen coderen decoderen, die een vertaalwoordenboek gebruiken als codebook. In tegendeel, zou een dergelijke vaste verhouding slechts bestaan, was een nieuwe taal die met een andere wordt samengesteld en voortdurend wordt gesynchroniseerd, bestaande taal zodanig dat elk woord precies het zelfde werkingsgebied en de schaduwen van betekenis voor altijd zou dragen, met zorgvuldige aandacht die aan het behoud van etymologische wortels en lexicale "ecologische gebieden," wordt gegeven veronderstellend dat deze met zekerheid werden gekend. Als de nieuwe taal toen ooit het leven van zijn moest overnemen behalve dergelijk cryptografisch gebruik, zou elk woord natuurlijk beginnen nieuwe schaduwen te veronderstellen van het betekenen en vorige verenigingen af te danken, daardoor bedervend zulk synthetische synchronisatie. Voortaan zou de vertaling de disciplines vereisen die in dit artikel worden beschreven. Er is debat over de vraag of de vertaling een kunst of een ambacht is. De literaire vertalers, zoals Gregory Rabassa binnen als dit Verraad is, debatteren dat de vertaling een kunst is, hoewel dat het overdraagbaar is. Andere vertalers, meestal zij die aan technisch, zaken of wettelijke documenten werken, beschouwen hun meer métier als ambacht, die niet alleen kan worden onderwezen maar die aan taalkundige analyse onderworpen is en die van academische studie profiteert. De meeste vertalers zullen het ermee eens zijn dat de situatie van de aard van de tekst die afhangt wordt vertaald. Een eenvoudig document, b.v. een productbrochure, kan in vele gevallen snel worden vertaald, gebruikend eenvoudige technieken vertrouwd aan gevorderde taal-studenten. Door contrast, zal een kranten redactie, politieke toespraak, of het boek over bijna om het even welk onderwerp niet alleen de ambacht van goede taalvaardigheden en onderzoektechniek, maar de kunst van het goede schrijven en culturele gevoeligheid vereisen. Een onderscheid wordt gemaakt tussen vertaling, die het overbrengen van één taal aan een andere van ideeën zijn die het uitgedrukte schriftelijk schrijven zijn, en het interpreteren, wat het overbrengen van mondeling uitgedrukte ideeën of door gebaren is (zoals in het geval van tekentaal). Hoewel het interpreteren als een subcategorie van vertaling wat betreft de analyse van de processen kan worden beschouwd in kwestie (vertaalstudies), in de praktijk zijn de vaardigheden die voor deze twee activiteiten worden vereist vrij verschillend. De vertalers en de tolken worden opgeleid op volledig verschillende manieren. De vertalers ontvangen uitgebreide praktijk met representatieve teksten op diverse onderwerpen, leren om verklarende woordenlijsten van relevante terminologie te compileren en te leiden, en het gebruik van zowel huidige software betreffende het document (bijvoorbeeld, tekstverwerkers, desktop publishingssystemen, als grafiek of presentatiesoftware) en vertaal (KAT) softwarehulpmiddelen te beheersen met computer. De tolken, door contrast, worden opgeleid in de nauwkeurige het luisteren vaardigheden in het belastende omstandigheden, van geheugen en nota-nemen technieken voor opeenvolgende interpreteren (waarin de tolk luistert en nota's neemt terwijl de spreker spreekt, en dan na verscheidene notulen verstrekt de versie in de andere taal), en spleet-aandacht voor het gelijktijdige interpreteren (waarin de tolk, gewoonlijk in een cabine met een hoofdtelefoon en een microfoon, tezelfdertijd luistert en spreekt gewoonlijk veroorzakend de geïnterpreteerde versie slechts seconden nadat de spreker origineel verstrekt). De industrie verwacht dat de tolken zijn ongeveer nauwkeurige 70%; d.w.z. is die interpretatie een benaderende versie van origineel. De vertalingen zouden meer dan 99% moeten zijn nauwkeurig, door contrast. De woorden die echt moeilijk zijn te vertalen zijn vaak de kleine, gemeenschappelijke woorden. Bijvoorbeeld, in al zijn divers gebruik het werkwoord "om" dekking te krijgen bijna zeven kolommen van de meest recente versie van het Frans-Engelse woordenboek Robert-Collins. Het zelfde is waar voor het blijkbaarst eenvoudige, gemeenschappelijke woorden, zoals "gaat" (zeven kolommen), "kom" (vier en een half kolommen), enzovoort. De culturele aspecten kunnen vertaling, aangezien de mensen van Engeland, Frankrijk of China waarschijnlijk "brood" zouden zouden beschrijven of trekken, du pain of?? (miàn b?o) als hun cultureel gemeenschappelijk brood compliceren - een idee dat het best door hun woord voor brood, eerder dan het woord van een andere taal wordt uitgedrukt dat voorgeladen met zijn culturele referrent komt. De verschillende niveaus van precisie inherent aan een taal spelen ook een rol. Bijvoorbeeld, als men een plaats bespreekt die meer dichtbijgelegen is de luisteraar dan de spreker in het Spaans, zou men ahí zeggen; als het vanaf beide gesprekspartners is zou men allí zeggen; en als er connotaties of richtingen die zoals "dichtbij daar", "over yonder" of "aan die kant worden geïmpliceerd" zijn, zou het best zijn om allá te zeggen. Omgekeerd, in het informele Frans, zullen alle drie van deze concepten verschillende "theres" evenals concept van "hier" waarschijnlijk uitgedrukt worden met het woord là. Een taal kan uitdrukkingen bevatten die naar concepten verwijzen die niet in een andere taal bestaan. Bijvoorbeeld, zou Franse "tutoyer" en "vouvoyer" allebei vertaald worden in het Engels zo "om te richten aangezien ' u '", aangezien het bijzondere informele tweede persoonsvoornaamwoord (thou) in het Engels archaïsch is. Maar toch vernietigt deze simplistische vertaling volledig de betekenis van de werkwoorden: "vouvoyer" betekent om het gebruiken van formeel "te richten u" vormen zich ("vous"), terwijl "tutoyer" betekent om de informele vorm ("Turkije") te gebruiken. Toen het Engels "thou" voornaamwoord gebruikte namelijk, "thou" als werkwoord zou een vertaling voor "tutoyer" geweest zijn; vandaag, is het moeilijk om een beknopte vertaling te geven die de nuancen van "Turkije" versus vangt. "vous." De tweede-persoon wordt "u" gebruikt in bepaalde gebieden van de Verenigde Staten, nochtans. Hoewel niet een nauwkeurige transactie, "y'all" een vertrouwd gemaakte versie van "u" is en voldoende de betekenis van het tweede-persoonsmeervoud vervoert. Dit wordt gebruikt meestal in de zuidelijke en zuidoostelijke Verenigde Staten. In sommige gebieden (zoals in Texas en nabijgelegen gebieden), wordt y'all vaak eveneens gebruikt als tweede-persoonsenkelvoud. Het probleem ligt vaak in het nalaten om tussen vertaling en het polijsten onderscheid te maken. Het polijsten geeft een kort (gewoonlijk) equivalent uit één woord voor elke termijn. De vertaling decodeert de betekenis en de bedoeling bij het tekstniveau (niet het van de woordniveau of zelfs zin niveau) en dan re-codeert hen in een doeltaal. De woorden zoals saudade en??? zijn moeilijk in afzonderlijke ander woord "om te polijsten", maar bepaalde twee of meer woorden zij volkomen voldoende "kunnen worden vertaald". Op dezelfde manier afhankelijk van de context, zou de betekenis van het Franse woord "tutoyer", of Spaanse "tutear", kunnen worden vertaald zo "om onder voornaamvoorwaarden met" te zijn. Het "brood" heeft misschien een betere eis aan untranslatable het zijn, sinds zelfs als wij tot het zeggen van "Frans brood", "Chinees brood", "Algerijns brood" zijn toevlucht nemen, enz. wij ons op ons publiek wetend baseren wat deze als zijn.